در طراحی سیستم های هیدرولیک مدرن، شیرهای کنترل مستقیماً دقت کنترل، سرعت پاسخ، پایداری عملیاتی و هزینه کلی چرخه عمر یک قطعه از تجهیزات را تعیین می کنند. شیرهای جهت، شیرهای تناسبی، و شیرهای سروو سه نوع از اجزای کنترل الکترو{1}هیدرولیک در تنظیمات صنعتی هستند. هنگام انتخاب این مؤلفه ها، بسیاری از مهندسان طراح اغلب با مسائلی از هدر رفتن هزینه ناشی از{3}}بیش از حد مشخصات تا بی ثباتی سیستم ناشی از زیر-مشخصات مواجه می شوند.
انتخاب علمی و منطقی دریچه نیاز به ارزیابی جامعی دارد که الزامات کنترلی خاص تجهیزات، معیارهای عملکرد پویا، محیط عملیاتی{0}در سایت و ملاحظات هزینه کلی را یکپارچه کند. اصل اصلی انتخاب سوپاپ در سیستمهای هیدرولیک اولویت دادن به پایداری عملیاتی، قابلیت اطمینان قوی و هزینه{2}}اثربخشی{3} بالا است، در حالی که به طور کامل نیازهای فرآیند تولید را برآورده میکند.
اگرچه شیرهای جهت، متناسب و سروو همگی برای کنترل جریان سیال در سیستم های هیدرولیک استفاده می شوند، اما از نظر منطق کنترل، سطوح دقیق و ویژگی های پاسخ دینامیکی دارای تفاوت های اساسی هستند. در نتیجه، سناریوهای کاربردی مربوطه آنها به وضوح مشخص شده است.
سوپاپ های جهت دار: اساساً با منطق روشن/خاموش (سوئیچینگ) هدایت می شوند، این سوپاپ ها برای اجرای عملیات سوئیچینگ جهت و استارت/توقف سیلندرها و موتورهای هیدرولیک استفاده می شوند.
شیرهای متناسب: این شیرها که قادر به دستیابی به مدولاسیون مداوم و بدون پله فشار و نرخ جریان هستند، برای کاربردهای استاندارد کنترل تناسبی صنعتی مناسب هستند.
دریچههای سرو: این اجزا با تمرکز بر-دقت بالا و{1}}پاسخ{2}}کنترل حلقه بسته فوقالعاده متمایز میشوند، این مؤلفهها نمایانگر سطح-بالا و دقیق در زمینه کنترل الکترو-هیدرولیک هستند.
یک منطق انتخاب ساده شده را می توان مستقیماً اعمال کرد: از شیرهای جهتی برای برنامه هایی که نیازی به مدولاسیون مداوم ندارند استفاده کنید. استفاده از دریچه های متناسب برای کاربردهای کنترل مداوم که به دقت متوسطی نیاز دارند. و از دریچههای سروو برای سناریوهایی استفاده کنید که نیازمند کنترل حلقه بسته-با دقت بالا و{1}}دینامیک بسیار بالا هستند. روشن کردن موقعیت هسته این سه نوع شیر به عنوان مبنایی برای انتخاب صحیح علمی دریچه ها در سیستم های هیدرولیک عمل می کند.
