تفاوت های اصلی بین پمپ های پلانجری و پمپ های پیستونی به شرح زیر است:
اصل کار:
هم پمپ های پیستونی و هم پمپ های پیستونی انرژی هیدرولیکی را از طریق حرکت رفت و برگشتی پیستون یا پیستون تولید می کنند.
هر دو از اختلاف فشار برای هدایت حرکت رفت و برگشتی پیستون یا پیستون استفاده می کنند و به ورودی و تخلیه مایع دست می یابند.
تفاوت های ساختاری:
در پمپ پلانجر، پیستون مستقیماً به مکانیزم میل لنگ یا بادامک متصل است و حرکت رفت و برگشتی آن مستقیماً توسط نیروی مکانیکی هدایت می شود.
در پمپ پیستونی، پیستون از طریق یک شاتون به میل لنگ متصل می شود و حرکت رفت و برگشتی پیستون به طور غیر مستقیم با چرخش میل لنگ ایجاد می شود.
روش آب بندی:
پمپهای پلانجر معمولاً از یک مهر و موم اصطکاکی بین پیستون و محفظه پمپ استفاده میکنند که برای جلوگیری از نشتی به اتصال محکم بین پیستون و دیواره محفظه پمپ تکیه میکنند.
پمپ های پیستونی از مهر و موم بین رینگ های پیستون و دیواره محفظه پمپ استفاده می کنند. طراحی رینگ های پیستون به کاهش نشتی و بهبود کارایی کمک می کند.
حوزه های کاربردی:
پمپهای پیستونی به دلیل ویژگیهای ساختاریشان، عموماً برای کاربردهای-فشار، جریان{1} بالا، مانند تمیز کردن-فشار بالا و برش واترجت مناسب هستند.
پمپ های پیستونی بیشتر در برنامه های کاربردی-فشار و جریان کم- مانند سیستم های هیدرولیک و ماشین های قالب گیری تزریقی استفاده می شوند.